Otworzyłem usta.
Nie znaleziono niczego przydatnego.
“Proszę przestać zadawać ludziom pytania.”
Powinienem był posłuchać.
Wytrzymałem do następnego popołudnia, zanim strach znów zwyciężył.
Zatrzymałem jedną z dziewcząt przed pokojem Claire.
Powinienem był posłuchać.
„Dlaczego spotkałeś się z Claire na lunchu?”
Dziewczyna zbladła.
“Nie powinienem tego mówić.”
To wystarczyło, żeby pogorszyć sprawę.
Claire się o tym dowiedziała. Powiedziała tylko: „Prosiłeś mnie o zaufanie, a potem zrobiłeś, co chciałeś”.
Przez dwa dni prawie się do mnie nie odzywała. Zasłużyłem na ciszę.
“Nie powinienem tego mówić.”
***
Potem Rocky poszedł za mną na korytarz.
„Czy mogę z tobą porozmawiać, Penny?”
„Jeśli chodzi o Claire, porozmawiaj z Claire.”
Rocky spojrzał w stronę drzwi.
Wiem, co jej zrobiłem.
„Czy mogę z tobą porozmawiać, Penny?”
Potem zapytał.
„Naprawdę nie masz pojęcia, co ona zrobiła?”
Zamknąłem notatnik.
„Co ona zrobiła?”
Rocky wyciągnął telefon.
„Zobacz to. Jeden z facetów nagrał to dla żartu, ale potem wyjaśniłem mu prawdę… Po prostu obejrzyj.”
„Co ona zrobiła?”
Rocky pojawił się w tym filmie.
„Moja mama zachorowała. Claire znalazła mnie płaczącą w bibliotece. Dała mi połowę swojego lunchu i została, dopóki nie zaczęłam normalnie oddychać”.
Moja ręka powędrowała w stronę krzesła. Jak wiele przegapiłem?
Wideo uległo zmianie.
