Zatem zaufanie wiąże się również z porzuceniem lęku i rezygnacją z chęci kontrolowania wszystkiego. Modlitwa spisana na papierze stanowi wyraz zawierzenia, lecz akt oczekiwania pozwala temu zawierzeniu dojrzeć i przekształcić się w prawdziwe zaufanie. Gdy serce uczy się spoczywać w Bożym, doskonałym czasie, odkrywa, że nawet milczenie ma swój cel. A w tym milczeniu nadzieja pozostaje żywa i niezachwiana, towarzyszy jej zaś pewność, że Bóg odpowiada w najlepszy możliwy sposób. Psychologia
Zwracaj się do Boga ze szczerą prośbą, wiarą i nadzieją, a następnie powierz Mu swój ciężar. Choć nie zawsze rozumiesz ten proces, pamiętaj, że każda modlitwa zostaje wysłuchana, a każda łza ma w Jego oczach wielką wartość. Akt modlitwy nie kończy się na wypowiedzeniu prośby; trwa ona nadal w ufności, że Bóg działa, nawet gdy zdaje się panować cisza.
Oczekiwanie na Jego odpowiedź bywa trudne, ale stanowi również okazję do duchowego wzrostu i zaznania ukojenia w Jego miłości. Gdy uczysz się ufać Jego doskonałemu wyczuciu czasu, Twoje serce odnajduje pokój, a wiara się umacnia. W ten sposób prośba przestaje być jedynie zwykłym wołaniem, a staje się doświadczeniem spotkania, powierzenia się Bogu i odnowionej nadziei.
Duchowość
